"رحمانی فضلی تاکید کرد: آنچه تحت عنوان یک میلیارد معروف شد به این ترتیب است که در سال ٨٥ قرار بود مازاد دریافت بیشتر از ٤٠ دلار از درآمد نفت به حساب ذخیره ارزی واریز شود. کل رقم مازاد حدود ٢٥ میلیارد و ٧٦٣ میلیون و ٦٧٠ هزار دلار است که از این مقدار ٢١ میلیارد و ١٥٢ میلیون و ٤٠٨ هزار و ٨٢٨ دلار به حساب ذخیره واریز شده است.

وی افزود: مبلغ ٣ میلیارد و ٥٥٢ میلیون و ٧٢١ هزار و ٩٣٤ دلار نیز به حساب هزینه منظور شده است.

رحمانی فضلی خاطرنشان کرد: مابه التفاوت این رقم عددی است معادل یک میلیارد و ٥٦ میلیون دلار که بانک مرکزی صورت وضعیت تسعیر و واریز به حساب خزانه را برای ما ارائه نکرده است و تا این گزارش ارائه نشود و رسیدی دریافت نشود دیوان محاسبات نمی تواند این مبلغ را منظور در خزانه لحاظ کند.

رئیس دیوان محاسبات با تاکید بر اینکه این موضوع از نظر دیوان قابل پیگیری است یادآور شد: بانک مرکزی باید صورت حسابهای مربوطه را به ما بدهد و هر زمان بانک این اقدام را انجام دهد ما گزارش آن را ارائه خواهیم کرد.

رحمانی فضلی در ادامه گفتگو با مهر به مباحث مطرح پیرامون این گزارش و انحراف ذکر شده در آن اشاره و اظهارداشت: طرح موضوعات فرعی و یا بیاناتی که دال بر بهره برداری یا استفاده سیاسی از داده های فنی و حرفه ای دیوان از طرف گروهها و افراد مختلف مطرح شده جفا به دیوان و فعالیتهای آن است." (مصاحبه با مهر٢٣-/١١/٨٧)

رئیس دیوان محاسبات معتقد است که از این یک میلیارد معروف استفاده سیاسی یا سوء استفاده شده است و بدین ترتیب تشکیلات خود را از این قائله مبرا می‌کند.

اما هر کس سرش توی حساب باشد می‌داند که اهالی دولت خیلی باید خام سر و ناشی باشند که یک میلیارد و اندی دلار را همینطوری بی سند و مدرک هپولی کنند، و به اصطلاح سوء استفاده کنندگان هم خودشان به خوبی به این موضوع واقفند. اما کسی که ممکن است فریب این داستان را بخورد همانا رأی دهنده‌ی ساده‌ایست که سرش به کار زندگی روزمره گرم است و اسم موجود هولناکی چون «تفریغ» را برای اولین بار است که می‌شنود. او پیش خود فکر خواهد کرد که : عجب! این هم از احمدی نژاد!

اگر قرار باشد سوء استفاده های مالی به همین سادگی کشف شوند که کار دنیا بسیار ساده می‌شد و دیگر کسی این قدر سینه خود را چاک نمی‌داد که در این یا آن انتخابات برنده شود. ٢٥ میلیارد و ٧٦٣ میلیون و ٦٧٠ هزار دلار مازاد فروش نفت که اسنادش وجود دارد، و دولت ساده لوح آمده است ٢١ میلیارد و ١٥٢ میلیون و ٤٠٨ هزار و ٨٢٨ دلار آن را به حساب ذخیره بانک مرکزی واریز کرده است، و برای ٣ میلیارد و ٥٥٢ میلیون و ٧٢١ هزار و ٩٣٤ دلار آن احتمالاً لایحه‌ای به مجلس برده و هزینه کرده است، و بقیه، یعنی یک میلیارد و ٥٦ میلیون دلار را همینطوری زیر جُلکی و بدون هیچ سند و مدرک هزینه‌ای و بدون هیچ مجوزی از مجلس به جیب زده است! خیر، در شهر کوران هم این چشم بندی نمی‌گیرد.

سلاح تفریغ و این یک مشت دلار "گمشده"، که برای فاطی تنبون نمی‌شود[١]، فقط یک ضربه‌ی هوک راستی بر چانه مسافر کوچولوی استانها بود تا در روز موعود صندوقهای سبکتری را نصیب او سازد؛همین و بس. حالا باید دید که هوک چپ او به زیر چانه‌ی کدام رقیب انتخاباتی در آینده نزدیک اصابت خواهد کرد.